Ratatouille พ่อครัวตัวจี๊ดหัวใจคับโลก
หนังอนิเมชั่นเรื่องล่าสุดของ Pixar
กำกับโดย แบรด เบิืร์ด ผู้กำำกับ มิสเตอร์ อินเครดิเบิล

สุดยอดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
สนุกโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ดูแล้วมีความสุขมากๆๆๆๆๆๆ ยิ้มได้หลังออกจากโรงเลยครับ
หนังดำเนินเรื่องโดยผ่านตัวเอกสองตัว โดยนำความแตกต่างของทั้งสอง มาพึ่งพากันได้อย่างลงตัว คนเขียนบทผูกปมได้สุดยอดมากเลยครับ เขาโยงความสัมพันธ์ตัวละครได้อย่างต่อเนื่อง ลื่นไหล สร้างปมปัญหา อุปสรรค และความขัดแย้ง ได้อย่างไม่มีสะดุด

ผมเพลิดเพลินมากๆกับการดูอนิเมชั่นเรื่องนี้ แม้ว่าจะเป็นหนังอนิเมชั่นที่พูดมากๆๆๆๆๆๆๆแต่บทพูดก็ยังคมคาย และแฝงไปด้วยสาระได้ดีทีเดียว
หากใครอยากดูหนังช่วงนี้ แล้วยังไม่ได้ดู ผมเชียร์เรื่อง Ratatouille ไว้เป็นอันดับหนึุ่งเลยครับ และจะรู้สึกว่าคุ้มค่ากับชั่วโมงดูหนังของเพื่อนๆมากๆครับ

ผมให้คะแนน เต็ม 10 และเชียร์สุดใจขาดดิ้นเลยครับ


ปล หนุกกว่าหนังไทยทุกเรื่องที่ผมเคยดูเลยนะเอ้า หนุกกว่าทรานฟอร์มเมอร์ด้วยนะ
ปล 2 ไม่ดูแล้วจะเสียใจ

ชวนเพื่อนๆมาเลือกเสพของดีๆที่ ERROR การันตี รับรองไม่ผิดหวังแน่นอนครับ

จากแทคแรงบันดาลใจที่ นานา โยนขว้างมาให้

สำหรับแรงบันดาลใจไอ้สะอาดไม่มีพิธีรีตองหรืออะไรที่มันยิ่งใหญ่

เรื่องมันเริ่มมาจากวันนั้นได้อ่านการ์ตูนเรื่องจอมโจรคิด กอปรกับเห็นพี่สาวและพี่ชายวาดการ์ตูนเป็นเรื่องลงสมุดมานานแสนนาน เลยเกิดอารมณ์ทางคอมมิคอยากวาด ถ่ายทอดจินตนาการของข้าน้อยผู้ต่ำต้อยออกมาให้โลกประจักษ์มั่ง
เลยลงมือวาดแม่งในวันนั้น ชื่อของตัวเองของการ์ตูนเรื่องแรกก็เป็นชื่อเฉกเดียวกับการ์ตูนเรื่องจอมโจรคิด คือ ไคโตะ

ผมเป็นคนขี้เลียนแบบมาก เริ่มวาดการ์ตูนก็วาดเพราะตามพี่ เวลาอ่านการ์ตูนเรื่องไหนที่มันโดนใจก็เอามันมาวาดตาม จับเรื่องนู้น ผสมเรื่องนี้ การ์ตูนผมแม่งมีตั้งแต่พระเอกที่มือเป็นยางยืด ปล่อยพลังออกจากมือ เพลงหมัดสิบชั้น เอาวิญญาณออกมาสู้กัน ห่าเหวอะไรต่างๆนานา
เรียกว่าแทบจะ๑๐๐เปอร์เซ็นต์เป็นการ์ตูนแอคชั่น

หรือหากเรื่องไม่ใช่ ตัวเอกของเรื่องนั้นก็ต้องหาเรื่องมาต่อยกันจนได้(เช่นมีเรื่องหนึ่งเป็นเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันมานานแสนนาน พอเจอกันปุ๊ปมันก็ทักทายด้วยการถีบ อีกคนไม่พอใจมันก็ด่าและต่อยสวน สวนกันไปสวนกันมาจนทั้งสองฝ่ายพอใจ)

ต่อมา และต่อๆมา มีการ์ตูนมากมายหลากหลายผ่านเนื่องเข้ามาในชีวิต ลายเส้นคนวาดแสลมดังค์และเบอร์เซิร์กนั้น เป็นลายเส้นมีอิทธิพลต่อผมมาก(แม้ว่าท่านผู้อ่านอาจจะเห็นวาดไม่คล้ายเลยก็ตาม)
จนถึงยุคที่การ์ตูนมันเริ่มแพงขึ้น และผมเริ่มหันไปสนใจเสพหนัง,หนังสือมากกว่า อิทธิพลในช่วงหลังๆจึงมาจากหนังและหนังสือเป็นส่วนใหญ่ มุมกล้องที่แต่ก่อนพยายามทำให้มันเป็นมุมก้มมุมเงยเพราะกลัวคนอ่านจะเบื่อในการวาดมุมซ้ำๆ ผมก็วาดให้มันไม่หวือหวาแบบแต่ก่อนหากคิดว่ามันไม่จำเป็นจริงๆ เริ่มพยายามทดลองเนื้อเรื่องใหม่ๆมากมายขึ้น อีกทั้งช่วงหลังผมสนใจด้านการเขียนหนังสือ ก็พยายามหัดเขียน กระบวนการคิดเรื่องของผมจึงเริ่มคิดแบบนักเขียน(กระบวนการคิดแบบนักเขียนเป็นยังไงผมก็อธิบายไม่ได้ แต่รู้สึกว่ามันเป็นเยี่ยงนั้น)

เนื้อเรื่องส่วนใหญ่ในช่วงหลัง จึงได้ไอเดียมาจาก สถานที่ บ้านเิกิด เพื่อน ข่าว ครอบครัว หรืออะไรที่มันเป็นนามธรรมอย่าง ความรู้สึก ความเปลี่ยนแปลง
เรื่องเล็กๆน้อยๆที่ผ่านเข้ามาใหญ่ชีวิตที่ผมรู้สึกว่ามันยิ่งใหญ่


 

 

ข้าพเจ้ามาขายของครับ 

ช่วงนี้  หากท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีท่านใดเดินผ่านไปเทียวมาตามย่านร้านหนังสือและเห็นปกดังกล่าวข้างต้น  นั่นคือนิตยสาร infinity - นิตยสารวัยรุ่นหัวใหม่ที่คนที่ไม่ใช่วัยรุ่นดันอ่านได้  ภายในประกอบด้วยเรื่องราวของคนอีสาน(ที่คนทั่วโลกดันอ่านได้)  แฟชั่น  บทสัมภาษณ์  การ์ตูน  คอลัมน์ต่างๆมากมาย  ราคาเล่มละ ๕๐ บาท

ข้าพเจ้าวานขอร้องให้ท่านกรุณาช่วยลองหยิบมาอ่านและให้ความสนใจกับนิตยสารน้องใหม่เล่มนี้ด้วยเถิด   เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ผลงานของข้าพเจ้า(สะอาด)ผุดขึ้นมาบนดินอย่างเป็นทางการ(เคยไปลงนิตยสารคอสมิคอยู่๒-๓เล่ม  แต่นั่นเค้าเอาของเก่าที่เคยโพสในบลอคไปตีพิมพ์) 
ทั้งนี้ข้าพเจ้าได้ทำการเขียนการ์ตูนลงเล่มนั้นเป็นจำนวนสุทธิ๑๐หน้า  เป็นการ์ตูนจบในตอน  กับงานเขียนคอลัมน์อีกหนึ่งคอลัมน์ 

อาจะไม่เลิศเลอ  แต่ได้โปรดให้โอกาสทีมงานนิตยสาร infinity ด้วยครับ 

ป.ล.จากนิตยสารเล่มนี้  เป็นครั้งแรกที่งานผมโดนวิจารณ์ด่าว่าลายเส้นไม่คุ้มกับจำนวนหน้าที่เสียไป  มีแต่คำหยาบคาย  ไร้สาระ  ควรเอาออกจากนิตยสารไปเลย  แม่เจ้า!  มันช่างเป็นคำวิจารณ์ที่โหดอำมหิตยิ่ง  บางคนก็ชมซะไม่รู้เลยว่าตกลงมันดีหรือห่วย  หากคุณๆท่านๆได้ลองอ่านแล้วรู้สึกอย่างไร(ทั้งกับงานผมและกับนิตยสาร)  แสดงความเห็นตรงๆได้ตามใจชอบครับ

อีกป.ล.รู้สึกว่าจะหาซื้อได้ตามซีเอ็ดบุคทั่วไป(ขายกี่จังหวัดผมไม่แน่ใจ)

edit @ 10 Oct 2007 13:10:05 by E R R O R ตัวการ์ตูนที่ หลงรักคุณตลอด 24 ชั่วโมง

edit @ 10 Oct 2007 21:25:57 by E R R O R ตัวการ์ตูนที่ หลงรักคุณตลอด 24 ชั่วโมง

อ่านเรื่องได้ที่นี่  http://peach69.exteen.com/20071101/entry

อภินันทนาการจาก  609

ปล  ผลงานล่าสุดมันสุดยอดจริงๆ  ให้ตายสิโรบิน  http://peach69.exteen.com/20071029/censorship-cause-goodness   (กด ctrl + A นะ)

 

นี่แหละคือศิลปะ  

 

.

.

 

ที่หาไม่ได้จากในห้องเรียน

edit @ 1 Nov 2007 22:21:48 by E R R O R ตัวการ์ตูนที่ หลงรักคุณตลอด 24 ชั่วโมง

ขออนุญาติขายของครับ

เนื่องในพรุ่งนี้จะมีงานแฟทเฟสติวัลอันเลื่องลือจัดขึ้น
หากสวรรค์ไม่หมั่นไส้ผมจนเกินไป  ผมคงมีโอกาสได้ไปขายของ ณ บูทของ Let ' s 
ซึ่งของที่ผมจะนำไปขายมีดังนี้

๑.หนังสือERROR 'ถาปัดในตำนาน (๕๐บาท)
ท่านผู้อ่านสามารถอ่านพรีวิวหนังสือเล่มนี้ได้จาก ที่นี่

หนังสือเล่มนี้ถือกำเนิดขึ้นเมื่อนานปีมาแล้ว  ก่อนหน้าเว็บที่ท่านกำลังชมอยู่ในขณะนี้เสียอีก  มันเป็นหนังสือที่สร้างตำนานจากการบ้าระห่ำพิมพ์ออกมา ๑๐๐๐ เล่มแล้วขายไม่ออกสุดๆ  จะไปฝากขายที่ไหนก็จนปัญญา  จนกระทั่งบก.แห่งนิตยสารLet'sได้อุปการคุณแบ่งพื้นที่ของบูทอันมีค่าให้เรา(จริงๆเขายังไม่คอนเฟิร์ม  แต่ไม่เป็นไร  ถ้าวางขายกับบูทไม่ได้  ผมเดินขายเอาก็ได้วะ)
ผมไม่สามารถยืนยันได้ว่ามันเป็นหนังสือที่ดีครับ  แต่ภายในหนังสือเล่มนั้นมันอัดแน่นไปด้วยความฝันและความบ้าพลัง  รวบรวมยืมเงินชาวบ้านลงขันกันจากทั่วทุกสารทิศในการพิมพ์(รวมทั้งผม ซึ่งตอนนั้นอย่ม.ต้น  ก็ร่วมหุ้นกับเขาด้วย)  อีกทั้งหนังสือเล่มนั้นยังเป็นเป็นจุดกำเนิดของบลอกนี้โดยแท้จริง

 ๒.โปสการ์ดภาพถ่ายโดย bloozrose (ใบละ ๒๐ บาท)
พี่ผมเป็นคนรักการถ่ายรูปและร้อนเงินมากครับ 

 

๓.นิตยสารหอก (ราคาตามแต่เล่ม  ไม่เกิน ๕๐ บาท)
เป็นนิตยสารที่ผม(บก.สะอาด)และเพื่อนๆปัญญาอ่อนทั้งหลายแหล่บ้าจี้กันทำขึ้นมา  โดยหวังจะให้คนภายในห้องรักการอ่านกันมากขึ้น 
ทว่าเมื่อเอาไปให้เพื่อนๆห้อง๕/๑๒อ่านกันแม่งกลับเปิดข้ามๆ3วิจบเล่มกันทั้งนั้น  คนอ่านนิตยสารหอกแล้วชอบดันเป็นคนที่อยู่นอกห้อง  อยู่นอกโรงเรียนเสียส่วนใหญ่ไปได้(บัดซบ!)
พี่ผมแนะนำให้ขายครับ  ผมไม่แน่ใจว่าใครหน้าไหนมันจะมาซื้อ  ผมจึงอาจจะพิมพ์แบบอภิมหาเซฟสุดๆ(ฉบับละ๓เล่มน่าจะกำลังดี  หรืออาจจะไม่ขายเลย)  เพื่อเป็นการไม่ให้เจ็บตัวจนเกินไปหากขายไม่ออก

อย่างไรก็ตาม  หอกเป็นหนึ่งในโคตรความภูมิใจในชีวิตม.ปลายผมครับ 

 

ไปเยียมเยียนได้นะครับ   หากท่านผู้อ่านหยิบเล่มใดขึ้นมาอ่าน   ผมจะพยายามไม่มองให้ท่านผู้อ่านรู้สึกกดดัน  

หวังว่าคงได้พบกันครับ