ERROR ก่อนมาเล่นบล็อค ต้องทำงาน

เอาของเก่ามาหากินครับ
บวกกับอยากรู้ว่าฝีมือการเล่าเรื่องเปลี่ยนไปแค่ไหนแล้วด้วย ผมเลยเรียบเรียงใหม่แม่งเลย เหมือนที่พาราด็อกซ์เรียบเรียงเพลงตัวเองใหม่
ก่อนอื่นไปดู อันเก่ารื้อฟื้นความหลังก่อนจะขอบคุณยิ่ง
ส่วนอันใหม่ เริ่มเลยโว้ย!

เหตุของเรื่องนี้มันเริ่มมาจากพี่สาวเล่าให้ฟังว่าเห็นขอทานเอาข้าวมาปิดเงิน เลยเอามาเขียนการ์ตูนแม่งเลย ตอนที่วาดตอนนั้น(๑ปีกว่าๆที่แล้ว)ผมมีความคิดเหมือนไอ้เด็กนั้นเดี๊ยะ แต่ตอนนี้ผมกลับเห็นด้วยกับความคิดขอทานว่ะ(มึงจะบ้าหรอ การ์ตูนมึงสอนตัวมึงเอง) เวลาเปลี่ยนความคิดเปลี่ยนว่ะ ผมว่ามันเป็นสิทธิของใครของมันที่จะมีเทคนิคทางการอาชีพของตน ขอให้ไม่เดือดร้อนชาวบ้านเป็นพอ ยังไงก็ยังดีกว่าไม่ต้องการมีชีวิตอยู่ อันใหม่เลยดูเหมือนเด็กแม่งเป็นผู้ใหญ่ขึ้นผิดเด็กพิกลแฮะ แถมมันน่าจะขอตังค์พ่อแม่อยู่ยังไปด่าขอทานเรื่องอาชีพอีก อืม...มันอาจจะเป็นเด็กที่พยายามโตก็ได้ว่ะ อ้า เป็นไปได้ๆ

เมื่อก่อนผมเชื่อในพลังแห่งหน้าเดียวครับ ประมาณว่าหน้าเดียวก็เปลี่ยนแปลงโลกได้ เพราะงั้นเวลามีแต่งเรื่องมา ผมจะพยายามยัด จัดการบริหารจนแม่งมารวมในหน้าเดียวจนได้ อย่างตอน ฝัง เมื่อสมัยปีมะแว้ ฉบับแรกเริ่มผมอัดแม่งจนเหลือหน้าเดียวครับ ก่อนที่พี่ผมจะทนดูไม่ได้เลยขอวาดให้ใหม่กลายเป็น ๔ หน้า


ช่วงนี้เทศกาลสงกรานต์แล้วนะครับ
สำหรับผม บางมุมแม่งเป็นเทศกาลที่แสนจะน่ารักที่สุดในโลก ที่คนมาสาดน้ำคลายร้อนกันด้วยเสียงหัวเราะ
แต่ในอีกมุมนึงมันก็เป็นประเพณีที่ฆ่าคนตายมาที่สุดประเพณีหนึ่ง
จะทำอะไรแล้วมันเสี่ยงที่จะตายก็ขอให้รู้ตัวเองนะครับ ระวังตัว

ส่วนงาน อยากให้คนอ่านวิจารณ์ติกันมามั่ง
คุยกันบ้างก็ได้ ผมจะรอฟัง