เคยเขียนประวัติไปเมื่อนานนมมาแล้ว หากแขกเหรื่อผู้มีเกียรติทุกท่านที่อ่านลองไปคุ้ยๆเอนทรี่เก่าๆหน่อยก็จะเจอเอง
เขียนใหม่เลยละกัน ตอนนั้นกับตอนนี้ไม่เหมือนกันนี่หว่า
เอ้อนี่สะอาดนะครับ

๑.
น้องชายคนสุดท้องใน 3 คน เริ่มวาดรูปมาตั้งแต่ประมาณป.3ได้มั้ง การ์ตูนเรื่องแรกมีพระเอกชื่อว่าไคโตะ เป็นนินจาที่มีท่าไม้ตายเป็นหมัด10ชั้น ที่ซี้กับพ่อมาก แต่ตอนหลังบิดาของไคโตะดันถูกด้านดำครอบงำแบบสตาร์วอร์แอพพิโซด3 จนตอนสุดท้ายไคโตะเลยต้องมาสู้กับพ่อตัวเอง ไคโตะชนะ พ่อหายจากด้านมือ และจบแบบแฮปปี้เอนดิ้ง

๒.
สมุดที่วาดนินจาไคโตะหายไปไหนไม่รู้ เสียดายมาก

๓.
เคยเป็นเด็กขี้แงมาก่อน ไม่ว่าจะแม่ด่า พ่อถีบ เยี่ยวแตก มดกัด จู๋หดอะไรก็แล้วแต่กูร้องดะ เคยขอแม่ซื้ออะไรซักอย่างแล้วแม่ไม่ให้ เลยลงไปร้องไห้ดิ้นแด่วๆกลางห้างดัง ชาวบ้านชาวช่องเค้ามามุงเต็มไปหมดโอ้ว!ไม่นะ
แม่กับพ่อถามว่า " ไม่อายหรอ "

ผมตอบว่า " จะเอาของเล่น "

๔.
ผมสนใจศิลปะแทบทุกประเภทครับ
ไม่ว่าจะงานแกะสลัก งานปั้น งานวาด งานเขียน ดนตรี ภาพยนตร์ อะไรก็แล้วแต่ชอบหมด
จะมีก็แต่การ์ตูนเท่านั้นแหละที่คล่องกว่าเพื่อน เพราะเวลาที่คิดอะไรไม่ค่อยออก เพียงแค่วาดช่องสี่เหลิ่มออกมา ขอแค่นั้นแหละ ยังผมก็ไปต่อได้

เอ้อๆ อีกอย่างนึง
ผมเพิ่งจะมารู้ว่าตัวเองมีนิสัยชอบด้นสดมาแต่ไหนแต่ไร
เค้าเรียกว่าอิมโพรไวส์ใช่ไหม อย่างดนตรีเวลาไปห้องซ้อม วงผมจะไม่ค่อยมาแกะเพลงกันหรอก เราจะเปิดหนังสือเพลงกางไว้ แล้วเราก็แต่งทำนองสดตรงนั้น ความเจ๋งมันอยู่ตรงที่มันจะมีเซอไพรซ์มาตลอดเพลงที่เราสดขึ้นมา ซึ่งทุกคนในวงแม่งชอบความรู้สึกตรงนั้นหมดเลย สนุกดี(แต่เพลงออกมาไม่เพราะเท่าไหร่หรอกนะ ฮ่าๆ) แต่การ์ตูนที่อ่านกันอยู่นี่ไม่ค่อยสดเท่าไหร่นะ จะมีสดก็น้อยตอนจริงๆ เพราะหากจะคิดพลอตสดๆตอนที่วาดอยู่เลยมันเป็นความทรมานและทำร้ายตัวเอง สิ่งที่ผมทำก็คือรอ รอเหตุผลของเนื้อเรื่อง รอตัวละครว่ามันจะทำอะไร รอทางออกของเนื้อเรื่องที่จะทำให้มันสนุกนั่นแหละ เพราะรออยู่อย่างนี้เลยมีพลอตการ์ตูนบางๆจดๆไว้ไม่ได้เอามาใช้ซักที แต่ก็มีบางตอนนะที่วาดสดๆแล้วมันสบายใจ ก็คือตอนที่วาดในแอพพลายด์ไอ้บันทึกท้ายเล่มนั่นแหละ ที่อ่านไม่รู้เรื่องกัน มันจะเป็นแบบนั้น
แต่หลังๆผมพยายามให้ตัวละครควบคุมเนื้อเรื่องมากขึ้นนะ ให้ตัวละคร ฉาก สถานการณ์มันบังคับเนื้อเรื่อง แล้วผมดูอยู่ห่างๆ ทำตามแบบ'รงค์ วงษ์สวรรค์ แต่เรื่องของเรื่องคือออกมาไม่ค่อยเวิคเท่าไหร่ว่ะพี่น้อง ฝีมือยังไม่ถึงขั้น ไว้จะพัฒนาเพื่อผู้อ่านและตัวเองต่อๆไป

ที่หลังๆไม่ค่อยเห็นงานการ์ตูนก็เพราะว่าเดี๋ยวนี้ผมไปวาดเรื่องสั้นอะ วาดไปตั้ง 5 เรื่องแหนะ ที่ทุกคนได้อ่านก็มีเรื่องเดียวก็ไอเรื่อง ดนตรี ไรนั่น ที่เหลือผมส่งไปไทคอมิคแล้วคงได้อ่านกัน ถ้าหากมันผ่านละก็นะ

การ์ตูนผมเคยไปลงนิตยสารคอสมิคด้วยนะ2-3เล่มเองมั้ง โผล่ไปแบบแชว๊บๆ ทั้งๆที่ฝีมือตอนนั้นไม่ค่อยได้เรื่องแต่บก.นิตยสารเค้าอุตส่าห์เห็นแวว โอ้ว ขอบคุณครับ

๕.
เพิ่งโดนอาจารย์สอนเลขยึดสมุดที่ผมวาดการ์ตูน เพราะดันไปวาดในชม.

.

.

ปล. ส่งต่ออีก 5 คนนั้น รอให้ Brad มาจัดการละกัน อีก Tag เอนทรีหน้า